Van 2010 naar 2011.

De soupkitchen
Het was weer erg druk in de soupkitchen. Wij waren er nu ook tijdens de schoolvakantie (tot 13 januari 2011) en dan is het extra druk.
Wanneer we zelf bij het uitdelen van het eten konden zijn (en helpen) hebben we ook gewerkt aan de organisatie daarvan door het invoeren van groepen. Eérst de kleine kinderen en daarna de groteren, maar niet meer dan 50 tegelijk. Deze 50 gaan dan eerst eten; daarna gaat de soupkitchen leeg en kunnen de volgende 50 komen. Door de grote toeloop werd het anders veel te druk en onoverzichtelijk want alle kinderen willen graag eten, enwel tegelijkertijd. Door nu controle bij de ingang door te voeren verloopt alles niet alleen beter maar hebben we ook goed toezicht op onze kleine gasten.
Gelukkig hebben we onze vrijwilligers die wekelijks met Pearl de boodschappen doen en ook de omringende winkelbedrijven brengen regelmatig voorraden eten. Shoprite brengt vaak een 70-liter-ketel met kant en klare soep en brood; de Lions uit Somerset-West brengen vaak groenten en bij Woolworths mogen we iedere week eten ophalen. En véél.



Het feit dat we nu al geruime tijd eten en zeker ook vitamines aan de kinderen kunnen geven is goed te zien. Veel kinderen die er eerder lichamelijk gewoon slecht uitzagen zien er nu beter uit. Vooral op het hoofd en de huid is goed te zien dat ze betere voeding en vitamines krijgen.
In februari 2011 worden er reparaties aan het dak van de soupkitchen gedaan en in april willen we een goed hekwerk rondom laten plaatsen. Volgende keer kunnen we hier verslag over uitbrengen.
Auntie Meg, een van de helpsters van het eerste uur, is per 1 januari 2011 met pensioen gegaan. Pearl heeft gelukkig een opvolgster kunnen vinden, Hanna. We zijn best blij met het nieuwe trio: Pearl, Penelope en Hanna.


Het schoolwerk:

Doordat het schooljaar in Zuid-Afrika gelijk is aan het kalanderjaar zijn december en januari voor ons de drukste maanden in het schoolprojekt. We zijn er vanaf 12 december tot eind januari danook veel mee bezig geweest.

Allereerst hebben we helaas afscheid moeten nemen van 6 kinderen. In het afgelopen jaar hebben ze geen inzet getoond. Ze gingen helemaal niet meer (of te weinig) naar school, niet meer naar de huiswerkklas, en ze wilden dat ook niet veranderen. We hebben in de loop van het jaar wel met ze gesproken want je ziet het al wel gebeuren, maar uiteindelijk kunnen we niet doorgaan.
Jammer, want wat zal er verder van ze terechtkomen.
Ook hebben we nieuwe kinderen in ons programma kunnen opnemen. We hebben nu in totaal 52 kinderen in het schoolprogramma voor 2011.
Een aantal kinderen hebben ons rond de kerst "bedank-brieven" gebracht voor de hulp. We kunnen die niet aan iedereen doorsturen maar de kinderen hebben de hulp ook te danken aan alle sponsors, dus de bedank-brieven zijn ook voor alle sponsors.
Esmeralda Niemand schreef ons: "jullie tegoed bestaat uit een hartelijke omhelzing, honderden goede wensen en een ontstellend aantal glimlachen, met een nooit meer bestaande vervaldatum". Nou, zo kunnen we er wel weer tegenaan.

Kleding kopen:
Zoals jullie weten geven we al "onze" 52 kinderen naast de schoolkleding, ook één set gewone kleding zodat ze ook buiten schooltijd fatsoenlijk gekleed kunnen zijn. Voor 52 kinderen is dat een hele organisatie.
We kopen bijna alles bij Ackermans waar we vooraf afspraken mee maken. Ackermans doneerde aan ons SAR 3.500 voor deze kinderen en gaf ook nog 6 grote dozen met kleding voor de mensen in Sir Lowry's Pass Village.
We hebben busjes ingehuurd voor het transport van alle kinderen naar de winkel,waar de kinderen de kleding ook nog moeten passen, zodat we de "operatie kleding" in 2 dagen konden uitvoeren.
De tekorten, verschillen en foutjes vergden ook nog enkele dagen maar alles was geregeld voordat de scholen weer openden.
Het was een goede ervaring om te zien dat alle kinderen er ook echt blij mee zijn.



Kerstfeest met de kinderen:

We hadden dit jaar fysieke hulp van vrienden die bij ons in Zuid-Afrika waren en ook van een aantal vrijwillige medewerkers van Maersk uit Kaapstad. In totaal waren we dan ook met 13 personen maar er was ook best veel te regelen.
Er kwamen uiteindelijk 300 kinderen in de communityhall die allemaal bezig gehouden werden met liedjes zingen én we hadden een echte dj met apparatuur.
Iedereen kreeg een goede maaltijd en ijs toe.
Kids2kids had mooie en veel cadeau's aangeleverd zodat we boven de 300, ook aan de kinderen die aan het eind van de middag nog buiten stonden een cadeau'tje konden geven, met een ijsje en wat snoep.
Het was een prima geslaagd evenement. ! Veel dank voor alle hulp !





Schoolbenodigdheden:

De kinderen moeten zelf zorgen voor alle schoolbenodigdheden, zoals schriften, pennen, potloden, liniaal, gum, puntenslijper, schaartje, kaftpapier, plastic folie, calculator, kleurpotloden, kladschriften, enz. Dat kopen we voor alle 52 kinderen bij een groothandel in Kaapstad.
Het is een soort zelfbedienings-groothandel waar het héél erg druk is en ook een complete chaos. We moeten steeds zelf op onze trolley's letten want anders halen anderen er weer uit wat ze zelf nodig hebben. Het is duwen en trekken maar bijvoorbeeld alleen al aan gewone schriften met harde kaft hebben we er wel 520 nodig, 10 voor ieder kind, dus de prijs is heel belangrijk.
Grote hoeveelheden dus, die we moeten vervoeren met een "bakkie".
Eerst bepalen hoeveel we in totaal nodig hebben van ieder artikel, dan met 4 personen naar Kaapstad om in te kopen en dan weer met 4 man sorteren per kind. Het neemt meerdere dagen in beslag maar het is prima gelukt. We hadden nog maar weinig na-bestellingen.

De pret-dagen:
We hebben de pret-dagen gesplitst in twee fases.

voor de kleintjes
De eerste (halve) dag gingen we met de 10 jongste kinderen naar een speelzaal in de mall, Kidz@theMall. Glijbanen, ballenbakken, luchtkussens, een hotdog eten en limonade drinken en tot slot nog wat chips. Dolle pret en weer met een busje terug.
Alle kinderen waren netjes gekleed en schoon, behalve één.

Die heeft Pearl eerst nog gewassen en gekleed in de soupkitchen, voor vertrek.
Het was een geslaagde dag.



voor de groten
Met 42 grotere kinderen en 8 begeleiders vertrokken we om 08.30 uur vanaf de soupkitchen naar Spier.
Op Spier is een roofvogel-opvang. Om 09.30 uur worden de roofvogels gevoederd en daar mochten we bij zijn. Een goede uitleg met rondleiding en we mochten allemaal wel een roofvogel op onze handschoen (of bovenop Henk´s hoofd).
Daarna kregen we een voorlichting met film in een klaskamer over cheetah's en leopards; die worden daar ook opgevangen. Het was heel interessant en ook leuk.
Na een limonade en wat chips gingen we in de busjes (3 stuks) naar Helderberg Nature Reserve voor onze picknick. We hadden zelf 120 broodjes gekocht en ook 120 hamburgers die Pearl al heel vroeg in de ochtend in de soupkitchen tot complete hamburgers met ketchup had gemaakt. Er was ook nog 120 x limonade, 60 appels, 60 popcorn en vaten water zodat er voor iedereen voldoende te picknicken was.



Het was erg warm weer en we zaten en lagen allemaal heerlijk in de schaduw te genieten.
Toch nog maar een kleine speurtocht? Al snel had iedereen Henk gevonden want hij had nog voor iedereen een heerlijk ijsje geregeld.

Tijdens de picknick hebben we 6 van onze kinderen naar voren gehaald. Zij hadden heel goede cijfers op hun schoolrapport en we hebben ze apart een klein cadeautje gegeven om ze te stimuleren en ook om de anderen daardoor te activeren.





Toen terug in de bus naar de soupkitchen waar we aan alle kinderen - ze waren er nu toch allemaal - hun kleding en schoolbenodigdheden hebben uitgedeeld.

Het was een heel mooie, geslaagde dag, met ook veel plezier.

De schoolbezoeken:

Nadat de scholen waren begonnen hebben we die ook moeten bezoeken. Verschillende kinderen moesten worden ingeschreven op hun nieuwe school, van lagere school naar middelbaar, en dat gaat nog op een heel ouderwetse en handmatige manier waardoor het veel tijd vergt.
We hebben ook het schoolgeld voor 2011 voor ieder kind betaald en we proberen dat met de administratie van iedere school zodanig te regelen dat we een totaalbedrag vanuit Nederland rechtstreeks op de bankrekening van de school kunnen betalen. Dat is uiteindelijk makkelijker dan b.v. 20.000 Rand eerst in 7 keer te moeten pinnen om dan met zoveel contant geld naar een school te gaan. Ook veiliger. Het is wel gelukt voor de schoolgelden, maar de schooluniformen moeten we ook op de scholen door de kinderen laten passen en daar ook kopen, en dus betalen. En dat moet toch nog contant. Met veel passen en meten en weer terugkomen - want de scholen hebben niet veel in voorraad - is alles weer gelukt zodat na de tweede week op school al onze kinderen weer helemaal verzorgd zijn.

De huiswerkklas:

Ook de huiswerkklas is weer gestart. Sylvia (de docente) gaat nu met de kinderen bezien welke ondersteuning ze nodig hebben. We mogen ook weer een jaar gratis gebruik maken van een ruimte in de communityhall.



Nou, we hebben voor alle 52 kinderen de basisvoorwaarden weer kunnen invullen. Het is grotendeels aan henzelf om inzet te tonen om tot goede leerresultaten te komen.
Wij hebben er best vertrouwen in en we blijven ze natuurlijk door de loop van het jaar volgen; voor de eerste keer weer in hun herfstvakantie, a.s. april.



Het was de afgelopen maanden een heel drukke tijd, maar het geeft heel veel bevrediging dat we kunnen vaststellen dat het zowel in de soupkitchen alsook met het schoolprojekt goed gaat.

Heel veel dank aan alle vrijwilligers, belangstellenden en sponsors, voor jullie financiele en ook morele ondersteuning. Zonder jullie hulp en inspanning zou het niet kunnen.

!! Heel veel dank namens de kinderen van Sir Lowry's Pass Village !!

Oktober 2010

In september en oktober zijn wij weer enige tijd in Zuid-Afrika geweest en hebben we weer het een en ander voor het project kunnen doen.

het schoolproject:
In de loop van het schooljaar gaat alles wel zijn eigen gang. Maar in september werden de voorlaatste schoolrapporten van dit schooljaar uitgereikt en dat geeft al wel een indruk over het eindresultaat in december. We hebben dus deze tussentijdse resultaten van de kinderen kunnen beoordelen en waar nodig proberen hun inzet te stimuleren en ze naar de huiswerkklas te verwijzen.
Voor enkele van onze schoolkinderen hebben we wat aanvullende kleding verstrekt, meestal schoenen want daar groeien ze uit en die slijten het hardst.
Ook hebben we overleg met het hoofd van de plaatselijke primery-school over de gang van zaken op de school en eventuele vervolgtrajecten.
We zijn ook op zoek geweest naar een geschikte lokatie voor een "pret-dag" met onze 50 schoolkinderen in de schoolvakantie.
Bij ons volgende bezoek in december 2010/januari 2011 zullen we weer veel bezig zijn met de organisatie rond het nieuwe schooljaar zoals het passen en aanschaffen van schoolkleding, schoolboeken e.d., de schoolgelden betalen, schoolbezoeken, enz.

de soup-kitchen:
Het werk in de soup-kitchen gaat zijn dagelijkse gang. We helpen nog dagelijks ca. 300 kinderen maar in de schoolvakantie (eind september) was het nog veel drukker.
Gelukkig wordt er ook nog regelmatig eten aangeleverd door o.a. Woolworth,
Pick'nPay an andere clubs en particulieren zodat we meestal net aan de vraag kunnen voldoen.
Aan het eind van de winter hebben de kinderen wel extra vitamines nodig en gelukkig hebben we weer een hoeveelheid vitamines en koortswerende middelen kunnen aanschaffen.
Door het dagelijkse intensieve gebruik slijt het bestek e.d. erg hard dus hebben we ook weer veel bestek aangeschaft; bij "Plastic for Africa"zodat we ook het milieu zo min mogelijk belasten.
Ook het onderhoud van het gebouw van de soup-kitchen vraagt onze aandacht.

Afscheid:
Eén van de medewerksters van het eerste uur is "Auntie Meg". Auntie Meg is 60 jaar oud en het is bijzonder om te zien hoe zij dagelijks van de vroege ochtend tot laat in de middag bezig is in de soup-kitchen; koken, zeulen met 70-liter etensketels, uitdelen aan de kinderen, schoonmaken en weer opnieuw beginnen. !Bewonderenswaardig!
Maar nu kan ze dit zware dagelijkse werk niet meer aan en aan het eind van dit jaar stopt ze ermee. Het zal niet meevallen om weer een zo betrokken vervangster te vinden. Wij zijn "Auntie Meg" heel dankbaar voor haar inzet voor de kinderen en we zullen haar ook een cadeau geven.

We houden u allemaal na ons volgende bezoek weer op de hoogte.

Maart 2010

Stichting Children’s Foodure

Deze keer zijn we voor een lang bezoek in Sir Lowry’s Pass Village geweest.
Vanaf 10 december 2009 tot 18 februari 2010. Het was nu echt zomer in Zuid-Afrika; we hebben drie keer een uur regen gehad en verder was het alleen zonnig en warm. Maar het was wel weer een drukke tijd. We hebben inmiddels meer kinderen waarvoor alle schoolzaken geregeld moeten worden en omdat de schoolvakantie in de zomer dit jaar twee weken korter waren hadden we ook minder tijd om voor alle kinderen de nodige inkopen te doen.

We hebben wel een aantal activiteiten kunnen verzorgen waar we graag verslag van doen.

De huiswerkklas

Zoals jullie weten zijn we in oktober 2009 met een huiswerkklas gestart. Die is onder leiding van Sylvia direct begonnen zodat er nog kinderen gebruik van hebben gemaakt vóór de examens in december. Enkele kinderen die er op school slecht voor stonden zijn nu toch over gegaan. Sylvia heeft nu de schoolrapporten van alle 50 kinderen bezien en zij bepaalt nu in overleg met de kinderen wie er direct hulp nodig heeft en voor welke vakken. Er is ook een rooster gemaakt waardoor elk kind weet wanneer zij – na schooltijd – naar de huiswerkklas moeten. Op deze manier kunnen we wekelijks ca. 15 kinderen ondersteunen bij hun opleiding. De huiswerkklas is 4 middagen per week geopend van ca. 2 uur tot half 5. Er kunnen dan twee groepen na elkaar worden geholpen. De kinderen kunnen rouleren naar gelang ondersteuning nodig is. We hebben wel de kinderen die ervoor in aanmerking komen verplicht om naar de huiswerkklas te gaan. Vanuit de huiswerkklas wordt aan de soup-kitchen doorgegeven hoeveel/welke kinderen daar zijn; hun eten wordt dan apart gehouden zodat ze dat niet mislopen. Het loopt nu naar verwachting maar we zullen steeds moeten bezien of iedereen zich aan de afspraken houdt.

Kerstviering

We mochten ook dit jaar weer gebruik maken van de communityhall voor de kerstviering en Moira (vrijwilligster in de soup-kitchen) had met een aantal kinderen wat liedjes en een kerstspel ingestudeerd. Dat was erg leuk geslaagd.


Engelen en herders

We hebben ook weer een hoeveelheid eten kunnen kopen, zoals kippenboutjes, broodjes, wat salade, limonade en ijs, en Kids2Kids heeft weer 400 cadeautjes beschikbaar gesteld. De belangstelling van de kinderen was zo groot, er waren er nu wel meer dan 400 die voornamelijk op het eten afkomen, dat we aan het eind besloten om het ijs en de cadeautjes op een later tijdstip vanuit de soup-kitchen uit te delen.
Het was een geslaagd kerstfeest voor de kinderen en de dagen erna kregen ze ook nog een ijsje in de soup-kitchen.


Auntie Meg schept een ijsje


Het kerstkoor

Pret-dag

De “pret-dag” was erg geslaagd. We hebben hiervan aan iedereen al tussendoor verslag gedaan maar nu we de foto’s hebben willen we er toch nog een laten zien.

Een versnapering bij Butterfly World

Met “onze” kleine kinderen van 5 en 6 jaar (dat zijn 7 kinderen) zijn we nog een ochtend naar en speelhal geweest in Somerset-West. Pearl ging ook mee. De kinderen konden daar heerlijk spelen in de ballenbak, op glijbanen,…..We hebben ze ook kunnen trakteren op een hotdog en limonade en daarna gingen we allemaal in een klein busje weer blij terug naar de Village.

Toga’s

Strand Secundary Highschool ligt juist iets buiten een township. Enkele van onze kinderen gaan daar dagelijks met de schoolbus vanuit de Village naartoe en we hebben een goed contact met de schoolleiding. Als kinderen aan de Highschool afstuderen wordt er normaliter een “graduation”-avond gehouden en worden de diploma’s uitgereikt. Natuurlijk een hoogtepunt in het scholierenbestaan. Iets om naar uit te kijken en om voor te werken. Maar Strand Secundary is een arme school en heeft geen toga’s voor de studenten om dan te dragen. De studenten zelf zijn allemaal arm, dus geen toga’s en eigenlijk helemaal geen graduation-party.
De stichting heeft nu aan Strand Secundary toga’s ter beschikking gesteld die de afgestudeerde studenten mogen gebruiken op de graduation-party. Daarna blijven de toga’s op de school voor volgend jaar. De schoolleiding heeft nu weer een echte graduation-party georganiseerd en het werd een groot succes. Wij mochten er bij zijn.

Namens de schoolleiding en de docenten mochten wij jullie hierbij hartelijk danken voor deze ondersteuning.


Geslaagd, in toga, met schoolvlag

De soup-kitchen

De soup-kitchen functioneert goed en dat klinkt niet zo spectaculair als de andere activiteiten. Maar dat is het toch wel. Letterlijk in alle stilte begint Pearl ’s-morgens om 5 uur met de voorbereidingen voor het eten voor die dag. Groenten schoonmaken, ontdooien, enzovoorts. Om 7 uur komen de andere 2 vrijwilligsters en om 07.15 uur komen de eerste kinderen voor een boterham. Zij moeten om 07.30 uur met de schoolbus mee en er is thuis ook geen ontbijt. Om 9 uur komen de kleintjes, ca. 25 kinderen en soms met hun moeder, voor hun eten en wat peutereducatie. De zwangere moeders mogen ook wat mee-eten. Na het weer schoonmaken van de soup-kitchen is het vanaf 10.30 uur even rust; de ketels pruttelen wel op het vuur. Om half twee zijn de medewerksters er weer want om 2 uur gaat de lagere school uit, dus die kinderen zijn er om 14.15 uur. De highscholers komen met de schoolbus weer terug en zijn er om 14.45 uur of nu vanuit de huiswerkklas om 15.45 uur. Totaal zijn er ook vandaag weer ca. 300 kinderen geweest. Afwassen, opruimen, dweilen, enz…..het is weer bijna 5 uur als het werk gedaan is. De klok rond en dat op 5 dagen per week. Dat is toch een dagelijks spektakel in stilte.
Daarnaast zijn er dan nog onze locale vrijwilligers/sters die twee keer per week voor de inkoop en het transport van de aanvoer zorgen. Zonder hen gaat het ook niet.
Een stil maar dankbaar applaus is hier wel op zijn plaats.

De soup-kitchen is rondom geschilderd, van binnen en van buiten. Mooie kleuren, terracotta aan de buitenkant en de binnenmuren mintgroen. De inventarissen zijn weer aangevuld; er slijt natuurlijk veel aan de ketels, de potten en pannen, de stoeltjes, enz. Ook hebben we een nieuw gasfornuis kunnen aanschaffen. Een grote, waar een 70 liter soepketel op kan. Aan de buitenkant van de soup-kitchen is een soort kast aangebouwd waar allerlei zaken in opgeslagen kunnen worden, zoals in de zomer gekregen winterkleding en dergelijke.

De scholing voor de kinderen

De stichting sponsort nu 50 kinderen en voor zoveel kinderen is het in tijd niet meer mogelijk om individueel inkopen te doen. Aan de ene kant is dat wel jammer maar we hebben er nu ook een gezamenlijke en sociale happening van gemaakt.
De schoolartikelen hebben we voor alle kinderen in één keer ingekocht bij een groothandel in Kaapstad en uitgegeven in de soup-kitchen aan het eind van de pret-dag. Alle kinderen waren er toch al aanwezig. Schriften, boeken, pennen, (kleur-)potloden, passer, liniaal, schaartje, calculator, schooltas, enz. Een geweldige hoeveelheid artikelen en het was een vrolijke bedoening bij het uitdelen.

Voor de kleding hebben we twee dagen een busje voor het transport moeten inhuren De winkel (Ackermans) hebben we vooraf bezocht en afgesproken dat we een eigen hoek in de winkel mogen gebruiken en aparte hulp van verkopers krijgen (en ook korting op zoveel omzet). Dan met 15 kinderen (in één busje) naar de winkel – alle inkopen doen – busje gaat terug en haalt weer 15 kinderen op – met 30 kinderen naar Wimpie voor een milkchake – 1e 15 kinderen gaan weer met busje terug – met 2e 15 kinderen alle inkopen doen – weer met het busje terug.


Kleding kopen

De volgende dag nog een keer. Gelukkig hadden we ook fysieke hulp van enkele vrijwilligers zodat het allemaal vlot verliep.


Milkchake bij Wimpie

We hebben ook alle scholen bezocht en bij de administratie de schoolgelden betaalt en voorzover nodig schooluniformen gekocht.
De resultaten van al dat werk zijn erg bevredigend. De kinderen kunnen zonder zorgen naar school en de meesten doen ook goed hun best. Helaas gaat het ook wel eens mis; over het afgelopen schooljaar hadden we 5 zittenblijvers, maar die blijven nog meedoen en nu ook met hulp van de huiswerkklas. Er zijn ook enkele kinderen afgevallen; ze waren gewoonweg verdwenen of kwamen niet meer op school en/of toonden geen enkele inspanning. Jammer, er is nog veel te doen.

Wij hebben er de afgelopen maanden veel plezier aan beleefd en mede dank zij jullie sponsoring en fysieke hulp is het ook het komende jaar weer mogelijk om met het werk door te gaan.
We houden jullie op de hoogte.

Henk en Leny Schaap.

!! ook namens de kinderen van Sir Lowry’s Pass Village !!

November 2009

We zijn weer in Sir Lowry's Pass Village geweest van 28 september tot en met 30 oktober 2009.

Het is dan voorjaar en wel niet altijd stralend mooi weer, maar het was wel de meeste tijd zonnig en warm.



Nadat er afgelopen februari grote branden in de omgeving waren heeft het nu aan het eind van de winter veel geregend. Zoveel zelfs dat een aantal huisjes daar niet tegen bestand waren. Door de overvloed aan regen golfde het water door de village en tegen de huisjes.

Van het huisje waar Auntie Mac met 4 kleinkinderen in leeft (Auntie Mac is een alleenstaande vrouw en is een van de dames die in de soupkitchen helpen) is het slaapgedeelte dat achter aan haar huisje was gebouwd, helemaal bezweken. Dat slaapgedeelte bestond uit een bouwsel van hout met karton en golfplaten en bezweek onder de kracht van het water, zowel het dak als de wanden. Repareren hielp niet meer.

Een plaatselijke betrokkene heeft zich het lot van Auntie Mac aangetrokken en is een aktie gestart om het slaapgedeelte te herbouwen, maar nu van steen en beton en met een goed dak.

Toen wij dit hoorden hebben we besloten om daar financieel mee te helpen en een deel van de kosten op ons te nemen.

Uiteraard komen er dan wel weer allerlei verrassingen maar de herbouw was in oktober bijna klaar en zeker na de zomer heeft Auntie Mac een fatsoenlijke slaapplaats voor haarzelf en de kinderen.









Op de foto is te zien dat rond het oude slaapgedeelte al een geul is gegraven voor de fundering van de betonnen herbouw. Auntie Mac is er heel blij mee !




Gelukkig is het echt niet altijd alleen maar ellende. Er gebeuren ook heel mooie dingen en zoals overal zijn het ook hier de kinderen die dat laten zien door hun spel.



Knikkeren in het zand.








De soupkitchen

Het gaat goed met de soupkitchen. De kinderen (en ook de ouders) zijn er blij mee.
Pearl en de andere (3) dames beginnen elke morgen om 5 uur met de voorbereidingen zodat er iedere dag weer voor 300 kinderen een maaltijd is. Ook de vitamines en koortswerende middelen worden goed gebruikt.
Omdat we van u gelukkig meer sponsorgelden ontvangen, hebben we de wekelijkse voedselaankopen per 1 juli j.l. en per 1 oktober weer wat kunnen uitbreiden.

In oktober is de soupkitchen bezocht door enkele medewerkers van Woolworth. Van Woolworth mogen we wekelijks een hoeveelheid groenten en fruit komen afhalen. Het was nu een soort inspectie; een controle of het allemaal wel op de juiste plaats terechtkomt.
Na afloop van hun informatie-bezoek waren de heren erg tevreden en ze zegden toe dat we nu van Woolworth op een grotere hoeveelheid voedsel kunnen rekenen. Dat gebeurde de volgende week al. Een van de dienstsoende vrijwilligers moest twee keer rijden om al het eten in zijn auto mee te nemen. Een heel mooie ontwikkeling dus. Maar wel een die ons wijst op de noodzaak van een georganiseerde logistiek. Bij ons volgende bezoek zullen we proberen hier een oplossing voor te vinden.

Ook de voorbereidingen voor het komende kerstfeest zijn in gang gezet. We mogen de community-hal gratis gebruiken, kids2kids wordt weer ingeschakeld voor eventuele cadeautjes en wij hebben al een order geplaatst voor 350 kippeboutjes. Een van de dames (Moira) gaat proberen om met een aantal kinderen een programma te verzorgen. Zelf zullen we er dan ook weer zijn. We zien er erg naar uit.

De scholing voor de kinderen:

Kort na onze aankomst kregen we eerst een teleurstelling te verwerken.
Bij ons vorige bezoek hebben we uitgebreid overleg gehad met de welzijnswerker van de Village en waren er een aantal mooie plannen in voorbereiding. Maar nu bleek dat de welzijnswerker kort na ons gesprek was vertrokken en ook geen werk had overgedragen. Er was dus helemaal niets mee gebeurd en niemand wist meer van iets. Ook de welzijnswerkster uit Engeland is niet meer verschenen.

Maar we hebben de uitdaging meteen opgepakt en nu zelf, tesamen met Pearl, de gemeente benaderd voor een ruimte in de community-hal. Na een aantal mislukte pogingen om tot de juiste plaats door te dringen is dat gelukkig wel gelukt. De municipality heeft ons nu (om niet) een deel van de community-hal ter beschikking gesteld voor 4 middagen in de week om daar een huiswerkklas op te zetten voor de door ons gesponsorde kinderen. De ruimte wordt zelfs door de gemeente mooi geschilderd en die stelt ook stoelen en tafeltjes beschikbaar.

Intussen hebben we een geschikte leerkracht gezocht en gevonden om de huiswerkklas te organiseren en de kinderen dus met hun huiswerk te helpen; Sylvia hebben we min of meer kunnen aanstellen voor 10 uur in de week.
Een computer aangeschaft, een white-board en allerlei andere zaken die voor de huiswerkklas en de organisatie daaromheen nodig zijn. De handy-man van de gemeente zorgt voor het ophangen van.... e.d.
We zijn op 26 oktober al gestart met de eerste kinderen. Die kunnen hier nog van profiteren voordat in december de repetities enz. voor de jaarafsluiting beginnen.
In januari 2010 zullen we de eerste maanden evalueren en zonodig bijstellen. We zijn erg blij met dit (voorlopige) succes.

Op de foto is te zien dat Sylvia intussen al begonnen is met haar werk.

Er zijn helaas wel een paar kinderen om verschillende redenen uitgevallen. Ze verschenen helemaal niet meer op school of slechts zo weinig en dan nog met zo weinig inzet dat onze hulp niet meer zou baten. We hebben wel indringend gesproken met ieder van die kinderen maar hebben toch van enkelen afscheid moeten nemen.

Gelukkig hebben we (ook door de positieve financiele ontwikkelingen in de Stichting) weer een aantal kinderen kunnen aannemen voor sponsoring. Voor het schooljaar 2010 hebben we nu in totaal 50 kinderen in ons programma. Het aantal groeit dus gestaag en we zullen ook de organisatie rond het aanschaffen van schoolkleding en -boeken voor al die kinderen moeten aanpassen. We hebben al gesprekken gevoerd met lokale leveranciers.

In januari 2010 plannen we nog een "schoolreisje" voor alle (50) kinderen. We hopen dat het een mooie en plezierige dag voor ze gaat worden waarin ze kunnen zien dat er meer is dan alleen het leven in de Village. Volgende keer zullen we er verslag van doen.

Het was een drukke tijd, maar wel weer een met veel goede momenten. En daar zijn we blij mee.

Heel veel dank aan jullie allemaal voor jullie sponsorbijdragen en ook voor de fysieke hulp ter plaatse. We houden jullie op de hoogte.

Henk en Leny Schaap. mede namens het bestuur van de Stichting Children's Foodure maar ook vooral namens de kinderen van Sir Lowry's Pass Village.

Februari 2009

Wij zijn van begin december tot eind januari in Sir Lowry’s Pass geweest.
Het was nu echt zomer en dat betekent bijna de hele tijd droog en overdag vrijwel altijd een blauwe lucht, een stralende zon en temperaturen van 25 tot 40 graden. Gelukkig koelt het ’s-nachts wel af zodat we goed kunnen slapen.



De soupkitchen (food)

Wij hebben van velen van jullie kinderkleding gekregen die we hebben meegenomen en die door Pearl aan de kinderen zijn gegeven. Het was nu zomer, dus veel zomerkleertjes kwamen goed van pas.

December en januari zijn ook de maanden van de schoolvakanties in Zuid-Afrika; het schooljaar loopt gelijk aan het kalenderjaar. Dat betekent helaas wel dat ook de schoolkeukens (voorzover een school dat heeft) gesloten zijn zodat er in de vakantietijd wel erg veel kinderen bij de soupkitchen aankloppen. Op sommige dagen liep hun aantal op tot 500 à 600 kinderen per dag. Dat geeft enorm veel werk en eigenlijk zijn we daar niet op berekend,
maar je probeert natuurlijk toch om geen kinderen weg te sturen. De dames van de soupkitchen (Pearl, Meg en Cynthia) raakten bijna overwerkt.
Gelukkig komt er ook veel andere hulp in de vorm van instellingen en betrokken personen die eten brengen en die ook fysiek komen helpen.

Met ingang van 2009 krijgt Pearl dagelijkse ondersteuning van Ana Nolan.
Ana is een engelse dame die voor een aantal jaren in Somerset-West is komen wonen en die (op geheel vrijwillige basis) Pearl wil helpen bij de organisatie van de soupkitchen. Wij zijn daar natuurlijk erg blij mee want wij kunnen zelf niet doorlopend in Sir Lowry’s Pass zijn.

In januari heeft de aannemer de banken voor onder de buitenluifel verzorgd – en dat voor zijn rekening genomen – en hebben wij rondom de buitenluifels dakgoten laten aanbrengen zodat er nu ook meer plaatsen beschikbaar zijn.

Op 20 december had Pearl een kerstfeest georganiseerd voor ca. 250 kinderen. Ze mocht gebruik maken van de community-hal en wij hebben samen met een andere plaatselijke sponsor een feestmaaltijd mogen aanbieden. Natuurlijk hebben we ook zelf geholpen en het was een echt feest om dit weer te mogen meemaken. Aan het eind kreeg ieder kind ook nog een cadeau (en die werden gesponsord door de organisatie Kids2Kids).

Zelf hebben we een informatiebijeenkomst georganiseerd met alle plaatselijke vrijwilligers/sters waarbij wij ze hebben bijgepraat over onze doelstellingen – vorderingen – plannen, enzovoorts.
Ook is er een rooster bijgewerkt voor de logistieke hulp tot eind maart 2009.

Zoals jullie wellicht weten is de soupkitchen in de weekends gesloten. De ouders worden dan geacht zelf voor de kinderen te zorgen, maar dat lukt niet altijd. De plaatselijke welzijnswerker (Mr. Fabio) gaat nu een onderzoek opstarten naar de thuissituaties van sommige kinderen om te bezien of voor hen eventueel voeding in de weekends nodig is en naar een aanvullend programma voor avondeten.

Kort voordat wij weer naar Nederland terug gingen hebben we een voorraad voor 6 maanden aan vitamines en geneesmiddelen voor de kinderen kunnen aanschaffen. Onze sponsoring (Rand 1.400 per week) kan nu helemaal worden gebruikt voor voedsel en energie e.d. voor de soupkitchen.

Er is nu in de soupkitchen ook één slaapkamer, met sanitair, beschikbaar voor noodopvang van kinderen. De kamer is vrijwel doorlopend in gebruik want helaas is dat nodig.

Opleiding (future)

Op de dag van ons vertrek (27 januari) hebben we 37 kinderen in ons “opleidings-programma”; 1 op de universiteit, 1 op het college, 14 op de high-school en 21 op de primary-school. We mogen het nu wel een echt programma noemen want we hebben hulp gekregen van Mr.Fabio Charles. Mr. Fabio is de overheids-welzijnswerker voor de kinderen van Sir Lowry’s Pass; Welfare for the Children of Africa.
Voor “onze” 37 kinderen gaat nu met hulp van deze afd. Welfare een programma van start met huiswerkklasjes, schoolbezoeken (we gaan een 3-maandelijks verslag krijgen, per kind), en bij leerproblemen die worden veroorzaakt door de thuissituatie zal Fabio huisbezoeken organiseren om te bezien of en wat daaraan is te doen. Een structurele aanpak dus.
Verder kunnen we in de nabije toekomst gezamenlijk de mogelijkheden onderzoeken voor aanvullende programma’s voor ná-schooltijd en in de weekends en de vakantietijd.
Er zijn wellicht mogelijkheden voor het organiseren van sportactiviteiten, hobbycursussen (zoals naailessen, tekenen, assertiviteitstraining), een gedragscursus voor het aanleren van manieren voor hygiene en tafelmanieren, een jaarlijks groeps-uitje voor de teambuilding, een beloningsprogramma met zakgeld bij goede prestaties.
Het is wel erg ambitieus en het zal zeker niet allemaal zomaar gerealiseerd gaan worden, maar we zijn wel blij dat de plaatselijke overheid ons initiatief ondersteund en ook daadwerkelijk helpt.
Bovendien is er voor meer hulp ook meer geld nodig dus zullen we zeker geen overhaaste stappen nemen.
Om aan alle betrokkenen uitleg te geven wat het basis-programma inhoudt en om ook de ouders te motiveren om hun kinderen hier aan te laten meewerken, is er een bijeenkomst georganiseerd voor alle 37 kinderen met hun ouders in de bibliotheek van Sir Lowry’s Pass Village.
Een: “ouervergadering, rakende skoolborge”. De opkomst was groot, er kwamen 90 personen. en de reacties waren erg positief.


Persoonlijk zijn we (Leny) ook nog met groepjes van 3 á 4 kinderen per keer naar de shopping-mall geweest om (school)kleding, boeken e.d. te kopen (wel 12 dagen dus). We eindigden altijd met een milkshake voor de kinderen.
Het is toch steeds weer een bijzondere gebeurtenis om eerst schuchtere en povere kinderen te zien veranderen in blije en vrolijke kinderen. Een feest op zichzelf.

Ook hebben we alle scholen weer bezocht om nieuwe inschrijvingen te regelen (van primary naar highschool) en de schoolgelden voor 2009 te betalen.
Bij ons vertrek was gelukkig alles goed geregeld.
De volgende keer kunnen we de rapportages over de vorderingen van de kinderen weer ter hand nemen.



Zoals jullie zien zijn we de afgelopen maanden behoorlijk druk geweest, maar het geeft ook grote voldoening dat we dit kunnen doen, mede door jullie sponsoring.
Heel veel dank aan jullie allemaal voor de sponsoring in geld, in kleding, in fysieke hulp ter plaatse en ook voor de morele steun.

We houden jullie uiteraard op de hoogte.
Henk en Leny Schaap.
Mede namens het bestuur van Stichting Children’s Foodure.

Oktober 2008

De maand oktober hebben wij weer doorgebracht in Sir Lowry's Pass.
Het was nu mooi voorjaarsweer; 's-nachts soms wat regen maar overdag van 15 tot 30 graden C. en al veel zon.

De soupkitchen

Bij de soupkitchen wordt met het mooie weer veelal buiten gegeten. We hebben 20 stoeltjes bij kunnen kopen en als alle stoeltjes buiten staan moet er meerdere keren gewisseld worden voordat alle kinderen aan de beurt zijn gekomen.

Dagelijks komen er nu ca. 300 kinderen.

Dat betekent iedere dag heel veel werk aan de voorbereiding voor al dat eten en ook aan organisatie als de kinderen komen.
In de praktijk bleek dat het Pearl en "auntie Mag" over het hoofd dreigde te groeien en we hebben nu na overleg met Paerl een derde dame gevraagd ("auntie Cynthia") om in de soupkitchen te helpen. Cynthia was er soms al wel vrijwillig maar we hebben haar nu gevraagd of zij iedere middag wil komen helpen, en dat doet ze. Het team bestaat nu dus uit de dames Pearl, Mag en Cynthia.

We hebben ook weer vitamines kunnen kopen voor 3 maanden en de plaatselijke apotheek sponsort mini-mini-bekertjes on het aan de kleine kinderen uit te delen. Dat is weer een verbetering van de hygiene.

We hopen dat nog deze maand houten bankjes rondom de soupkitchen worden gemaakt waardoor het uitdelen van het eten gemakkelijker wordt. De aannemer heeft dit wel toegezegd.

Ook voor de logistiek - iedere week zijn er 2 transporten nodig naar de winkels e.d. - is er weer een rooster gemaakt tot eind januari 2009. We zijn blij en dankbaar met de hulp die een aantal plaatselijke vrijwilligers hierbij tonen. Er zijn ook enkele Nederlanders bij die bij Sir Lowry's Pass wonen en nu dus ook helpen. Prachtig !

Op onze heenreis waren we bepakt en bezakt met allerlei dingen die we van jullie meegekregen hebben voor de kleine kinderen. We hebben het aan Pearl gegeven (zij kent de gezinnen) en Pearl heeft het stuk voor stuk uitgedeeld aan de kinderen zelf zodat we konden zien dat het ook direkt gebruikt wordt.

Met ingang van 1 november hebben we het wekelijkse bedrag voor de sponsoring de soupkitchen structureel kunnen verhogen tot SAR 1.400.

Opleiding

We hebben in oktober nog 3 kinderen aangenomen voor sponsoring van hun schoolgeld e.d. Schreinende gevallen, waarvan we hopen dat ze met onze hulp (uw hulp dus !) beter gaan functioneren zowel op school als daarbuiten. Het werk van afgelopen juni hebben we nu af kunnen maken voor de laatste 4 kinderen.
Er gaan ook een paar kinderen afvallen waardoor de stand nu zo is dat we per eind 2008 aan 37 kinderen hulp bieden met schoolgeld, schoolkleding, e.d.

Na een jaar hulp zijn er al een paar hoopvolle ontwikkelingen te zien. Drie van "onze" kinderen gaan nu de highschool verlaten (ze zijn nu ook al 18 jaar, dus geen kinderen meer) en worden misschien toegelaten voor een vervolgopleiding op een "College". We hebben samen met hen daarvoor een aanvraag ingediend en moeten nu tot december afwachten of dat lukt. Dat zou wel erg mooi zijn; de eerste 3 kinderen uit de village die zich op deze manier verder kunnen ontwikkelen.

Dit zijn 2 van de drie studenten, met Pearl.

Als de kinderen uit school komen (na 2 uur 's-middags) moeten ze meestal nog wel huiswerk maken. Van onze foto's heeft u al wel gezien dat hun thuis vrijwel altijd valt onder de categorie
"bijzondere huisvesting". Praktisch bezien is het wel heel erg moeilijk om hier je huiswerk te kunnen maken. We zijn nu een onderzoek begonnen, met de plaatselijke Welzijnszorger Mr. Fabio, naar de mogelijkheden om een ruimte beschikbaar te krijgen voor de namiddag waar de kinderen hun huiswerk kunnen maken. Een klaslokaal of een community-zaaltje. Een soort huiswerkklas dus. Het zou erg mooi zijn als we dit aansluitend aan het eten in de soupkitchen
(b.v. van half 4 tot half 6) zouden kunnen realiseren. We houden u op de hoogte.

Nou, jullie zien dat er nog veel te doen is. We zijn er best druk mee maar we zien ook langzaam vooruitgang en daar zijn we blij mee.

Heel veel dank aan jullie allemaal voor de sponsoring in geld, in kleding, in fysieke hulp ter plaatse en ook voor de morele steun.

Wij gaan 8 december a.s. weer naar Zuid-Afrika, tot eind januari, en we houden jullie op de hoogte.

Winterwerk

Eind mei en juni 2008 hebben wij weer doorgebracht in Zuid-Afrika

Er was veel werk te doen voor de kinderen en de soupkitchen en in juni is het winter.

Niet echt koud, soms 15-20 graden maar soms 2 graden; vooral 's-nachts, en dan hebben de bewoners het wel koud want er is geen verwarming in de huisjes.

Ook wel een regentijd, maar dat moet wel want anders is er in de zomer geen watervoorraad.

We hebben kleding die we van jullie hebben meegekregen kunnen uitdelen.

Het was druk in de soupkitchen. De Stichting sponsort nu zelf dagelijks voor ca. 125 kinderen een maaltijd maar er komt gelukkig ook opvolging door sponsors uit de omgeving. Zo sponsort de cafetaria van Woolworth voor de volgende 6 maanden wekelijks een hoeveelheid eten en brengen de Lions uit Sommerset-West regelmatig een grote hoeveelheid broden. Dan zitten de koelkast en de vriezer vol en komen er dagelijks wel ca. 300 kinderen eten

Vooral nu in de winter is er dan ruimtegebrek en eten de kinderen weer buiten. Maar er wordt nu een afdak rond de soupkitchen gebouwd, met bankjes eronder zodat er wel droog gegeten kan worden. Ook hebben we een nieuwe grote en energiezuinige magnetron kunnen kopen.

De Stichting heeft het afdak en de apparatuur kunnen financieren uit ontvangen eenmalige giften. Ook waren er meer stoelen, tafels, bestek, borden, bekers e.d. nodig en die hebben we gelukkig ook kunnen kopen. Ze zijn gemaakt van gerecycled materiaal dus ook nog goed voor het milieu.

Naast het eten voor de kinderen geven we nu ook aan de kleintjes vitamine in vloeibare vorm door de pap of de melk.

Voor zieke kinderen hebben we een (ook vloeibare) koortsremmer en hoestdrank.

Pearl moet nu iedere week veel meer inkopen doen en bij Woolworth moeten we het eten wekelijks ophalen. Tussendoor bieden ook nog andere gulle gevers voedsel aan maar die moet meestal ook worden opgehaald. Er is dus regelmatig transport nodig en als wij er niet zijn dreigde dit een probleem te worden.

Met locale hulp hebben we in de omgeving 8 personen gevonden waarmee we een rooster hebben opgesteld om Pearl te begeleiden zodat ieder nu hoogstens eens per twee of drie weken hoeft te rijden. Gelukkig hebben we dit logistieke probleem hiermee in ieder geval tot eind oktober kunnen oplossen.

Maar dit bezoek was voor ons nog meer de tijd voor de schoolkinderen.

De Stichting sponsort nu 35 kinderen voor hun schoolgeld, schriften, pennen e.d. en ook het schooluniform. 27 kinderen op de basisschool (Primary) en 8 op het middelbaar onderwijs (High School) en Leny heeft zich daar intensief mee bezig gehouden. Voor alle kinderen moesten weer de scholen worden bezocht om hun schoolkleding aan te schaffen en te betalen maar er waren ook veel kinderen die eigenlijk helemaal geen fatsoenlijke kleding en schoenen hadden. Die moesten in groepjes van 4 worden meegenomen naar de winkel om daar het nodige aan te schaffen.

Het is een bijzondere ervaring en erg dankbaar werk. Vier een beetje bange kinderen van school ophalen en in de auto mee naar een winkel waar ze kleding en schoenen krijgen.

Dan komen ze langzaam los. En als we ze dan ook nog een keer meenemen voor een hamburger en een milkshake komen ze pas echt los. Glunderende gezichtjes en weer lachend naar school.

Wat een feest om dat te mogen doen ! en wat mooi dat dit mogelijk is dankzij jullie sponsoring !

In de hutjes op de foto bovenaan wonen ook kinderen die naar de soupkitchen komen.
Als ik daar 's-morgens aankom zijn ze aan het zingen: "Happy birthday to you".
Vraag ik: Wie is er nu jarig ?
Zeggen ze: Niemand, maar we zingen zo graag.

Namens de kinderen bedankt voor jullie sponsoring en we hopen zo door te kunnen gaan !!
Tot volgende keer.